همراه با وبلاگ نویسان ایرانی - رزبلاگ،پرشین بلاگ،ایران بلاگ،بلاگفا،ثامن بلاگ ،میهن بلاگ و....

 
شعر عاشقانه

جدایی

اگر احساس میکردی غم و درد جدایی را

به او هرگز نمی دادی سراغ آشنایی را

                                    اگر بیدار می بودی شبی را تا سحر ای دوست

                                     به ما هرگز نمی گفتی کلامی از جدایی را

اگر عاشق نمی گشتی برآن چشم سیاه او

به خود هرگز نمی دیدی بهار آشنایی را

                                     نشانم گر نمی دادی محبت را به رویی خوش

                                     ز دل هرگز نمی بردی شرار از خود نمایی را

من آن آهوی بی تابم که می تازم بر این صحرا

چونان تازم در این صحرا که دریابم رهایی را

                                    اگر ، از اشک ،رخ مارا کنی یکدم نظر از دور

                                    به خورد خود نمی دادی شراب بی وفایی را

اگر دانی که هجرانت چه کرد با این منه تنها

به من هرگز نمی کردی چونان بی اعتنایی را

                         اگر رنجیده ای از من ،ببخشا عاشق خود را

                          من ،این گفتم ولی هرگز نمی بخشم

     منبع سایت نگین عشق                          http://vadiomid.royablog.com                    


     انتظار

 

 

یاد در یاد نمی دانم کجا ، چشم در چشم نمی دانم چرا

 

تو در آن سوی شقایق و من این سو تنها

                  پل یادت در تب خاطره ام ویران شد و من از باغ جدا

 

                  بی جهت نیست که من درپی راز جدایی هستم

 

در پی یک سبد سیب که یک دانه آن نیم خورده به جا مانده سوا

 

این همان نیمه سیبی است که من در پی نام تو از باغچه ات دزدیدم

 

                  سرخ ،چون رنگ شقایق که زغم می سوزد

 

                  زرد ، چون زرد قناری که بر آن می خواند

 

چند روزی است که من طعمه تیر نگاه تو شدم

 

آن طرف روی پل خاطره ات می مانم ، آب را می شمرم

 

چشم در آب نمی ماند!

 

                لحظه ها از پی هم می گذرند ،برگ با باد خزان می افتد

 

                و فقط خاطره هاست که عجب تند و سریع زگذر خانه دل می گذرد و سپس .........

 

در ته چاه عمیق تقدیر ، همچو یه سنگ نهان می ماند

 

در فراسوی نگاهت ، جریان دارد عشق

 

               و شقایق که در آن سو نگران می سوزد

 

               آری افسون نگاهت ،جریان خواهد داشت

 

مثل یک رود بسان دریا

 

اما، رود هم گر نرود مرداب است

 

              چشم هم گر که نبیند خواب است

 

              سفره را در جهت باد تکان خواهم داد

 

تکه نان و سبد خاطره ام همره آب برفت

 

رفت تا پس دیوار بلند تقدیر ، عاقبت آن نگهت محو شود

 

             آری ، آن چشم و آن تیرک چشمت همگی

 

             در پس چرخش ایام ، نهان خواهد شد

 

و باز این منم ، من

 

که در آن سو نگران منتظرم



| [ کلمات کلیدی ] : عاشقانه
نويسنده : هادی یوسفی
زمان : ۱۱:٠۳ ‎ق.ظ