تسلیت

مکتب عشق

آنکه دامن می زند بر آتش جانم، حبیب است

آنکه روز افزون نماید درد من، آن خود طبیب است

آنکه روح افزاست جام باده از  دست نگار است 000 نی مدرّس، نی مربّی، نی حکیم و نی خطیب است

سرّ عشقم، رمز دردم در خم گیسوی یار است 000 کی به جمعِ حلقه صوفی و اصحاب صلیب است؟1

درد می جویند این وارستگان مکتب عشق 000 آنکه درمان خواهد از اصحاب این مکتب غریب است

جرعه ای می خواهم از جام تو تا بیهوش گردم 000 هوشمند از لذت این جرعه ی می بی نصیب است

موج لطف دوست در دریای عشق بی کرانه

گاه در اوج فراز و گاه در عمق نشیب است

منبع: دیوان امام. مجموعه اشعار امام خمینی

/ 1 نظر / 13 بازدید

دستت درد نکنه.